Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Αναπνέουμε Δεκέμβρη..ONE FOR ALL-ALL FOR ONE-WE ARE ONE

Με το εξαιρετικό μπλογκ του Νίκου θα ξεκινήσουμε σήμερα και με μία πρόσφατη ανάρτηση του.Μπορείτε βέβαια να τη διαβάσετε στο χώρο του κάνωντας ενα κλίκ εδώ.

Για το Νίκο τα χω ξαναπεί και θα τα ξαναπώ..ιδέες,σκέψεις πραγματικά διαμάντι.Νίκο θα μου επιτρέψεις προτού μπει το post σου, να βάλω ενα τραγούδι(..εκεί να κάνεις το δικό σου εσύ Αντώνη)..Ενα τραγουδί που έχωντας στο νου την ανάρτηση μου ήρθε και κόλλησε στο μυαλό μου(..επειδή ο Παυλίδης το τελευταίο καιρό παίζει πολύ στο μυαλό μου και μου το τυραννάει,με καλο πάντα τρόπο-αλλά και με κακό,ξεκινάμε κάπως έτσι..)

Θα μαι πάντα εγώ μεσ' στο όπλο σου σφαίρα-να σκοτώνεις αυτούς που σκοτώνουν τη μέρα...



Διάλογος φίλης Δασκάλας με «τα παιδιά της» στην 5η Δηοτικού:

- Σήμερα παιδιά, μιας και είναι κοντά στις ημερομηνίες θα μιλήσουμε για το Πολυτεχνείο… Τί ξέρετε για αυτό;
- Ότι, κυρία, τότε έγινε μια επανάσταση.
- Ναι. Και; Γιατί;
- Δεν ξέρω…
- Ούτε εγώ ξέρω…
- Τότε λοιπόν, υπήρχε ένα σύστημα στην χώρα μας που υπηρετούσε, όπως πολλοί έλεγαν τότε, την τάξη, την οργάνωση, την ομοιομορφία∙ τον έναν δρόμο όπου όλοι θα περπατούσαν. «Αρχηγός» αυτού, ήταν ο Παπαδόπουλος.
- Ποιος;
- Ήταν ένας στρατιωτικός.
- Εντάξει.
- Το Πολυτεχνέιο ήταν, και είναι ακόμα, πανεπιστήμιο. Ένα μεγαλύτερο σχολείο αν θέλετε, όχι σαν κι αυτό, για μεγαλύτερα παιδιά.
- Τι! Υπάρχει ακόμα;
- Ε ναι.
- Εδώ;
- Ναι στην Αθήνα είναι στο κέντρο…
- Και τώρα είναι μουσείο;
- Όχι, λειτουργεί ακόμα ως Πανεπιστήμιο. Θα το είχατε δει ίσως, ή θα έχετε ακούσει για το Πολυτεχνείο. Ακούγεται συχνά…
- Ναι κυρία εγώ το άκουσα. Πέρυσι δεν είναι που τα σπάγανε οι φοιτητές;
- Όχι ακριβώς. Δεν τα σπάγανε ούτε όλοι οι φοιτητές, ούτε και αυτός ήταν ο μοναδικός σκοπός τους. Ξέρεις ήμουν κι εγώ εκεί…
- Τα σπάγατε;
- Όχι. Να ορίστε, ξέρεις αυτό που λες τώρα συνδέεται και με το Πολυτεχνείο τότε…Ας τα πάρουμε όμως απ’ την αρχή με παραδείγματα σήμερα. Τότε λοιπόν, πολλοί – όχι μόνο στρατιωτικοί - υποστήριζαν πως το «σύστημα» του Παπαδόπουλου που μπορούμε να πούμε ότι άρχισε την 21η Απριλίου 1967 με το πραξικόπημα που το ξέρετε εσείς πια, σας είπα χτες.. υποστήριζαν πολλοί ότι αυτό το σύστημα είναι …ήσυχο, φέρνει μια ομοιογένεια, φέρνει τάξη.... όμως υπάρχαν κι άλλοι που δεν συμφωνούσαν. Υπήρχαν εκείνοι που είχαν άλλες Ιδέες, άλλα ιδανικά, σας μίλησα και γι’ αυτά. Το σύστημα λοιπόν εκείνο, στον βωμό αυτής της …ησυχίας και της τάξης τότε, απομάκρυνε πολλές φορές αυτά τα πρόσωπα. Ίσως έχετε ακούσει για τις εξορίες… Να θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Χ. Μίσσιου που έζησε εκείνες τις εποχές… [Διαβάζει για τους τρόπους βασανισμού, για τις εξορίες, για τον ψυχολογικό πόλεμο, κάνει μια εισαγωγή γενικά και διαβάζει τις τελευταίες σελίδες όπου καταλαβαίνει και ο αναγνώστης τον τίτλο του βιβλίου «Χαμογέλα ρε… τι σου ζητάνε;». Τα παιδιά σταματούν τις συνεχείς διακοπές, και φαίνονται να προσέχουν με όλο τους τον νου…]

- Και γιατί κυρία τότε αντέδρασαν μόνο τα παιδιά στο Πολυτεχνείο;
- Πολύ ωραίο ερώτημα Ματθαίο… Θα σου πω την γνώμη μου πάνω σε αυτό. Μπορείς να μου μιλήσεις μετά για αυτή αν θέλεις. Εγώ λοιπόν νομίζω πως οι άνθρωποι τότε, εκείνοι που ζούσαν στις πόλεις, που δεν σπούδαζαν, είχαν στο νου τους τα «προς το ζην». Έπρεπε – αν θέλετε – να δουλεύουν για να φάνε, μετά να καλύψουν διάφορες υποχρεώσεις, να κρατούν χαμηλά προφίλ και χαμηλούς τόνους αφού ήδη ακούγονταν πολλά για κάποιους που αντέδρασαν και εξορίστηκαν… Οι φοιτητές από την άλλη, επειδή ίσως δεν είχαν και την «ανάγκη» της επιβίωσης στην τότε κοινωνία, επειδή δεν είχαν το σκεπτικό του ότι πρέπει να δουλέψω και να κουραστώ πολύ για να τα βγάλω πέρα, μπορούμε να πούμε πως «είχαν τον χρόνο» να σκεφτούν λίγο παραπάνω. Να κρίνουν όλη αυτή τη κατάταση από κοντά. Ήταν και μια γενιά εκείνη που έμενε κοντά στα γράμματα, κοντά στο διάβασμα, κοντά στα ενδιαφέροντα τους. Όχι ότι δεν θα αντιδρούσαν και οι άλλοι εκτός Πολυτεχνείου. Σίγουρα πιστεύω θα αντιδρούσαν. Απλά οι φοιτητές έκαναν την αρχή. Ξέρετε, όταν άρχισαν να αντιδρούν μέσα από το Πολυτεχνείο, μαζευόταν κόσμος. Ήρθε 1 εκατομμύριο κόσμος! Ήρθαν μαθητές, παιδιά να βοηθήσουν...
- Ναι και πέρυσι που ένας αστυνομικός σκότωσε κατά λάθος ένα παιδί, το ίδιο έγινε κυρία…
- Κατά λάθος; Δεν ξέρω αν χωράν περιθώρια λάθους Θηρεσία όταν μιλάμε για την ζωή ενός παιδιού. Εξ άλλου, σήκωσε το όπλο του. Τον σημάδεψε ή έστω, σημάδεψε προς τα εκεί έστω και για να απειλήσει. Μπορεί και να εκπυρσοκρότησε το όπλο μόνο του. Αλλά ο αστυνομικός τότε είχε βγάλει το όπλο του από την τσέπη… Τέλος πάντων.. Μπορεί «κατά λάθος» να έφτασε η σφαίρα στο παιδί, αλλά σίγουρα ο αστυνομικός, δεν σήκωσε κατά λάθος το όπλο και το έστρεψε προς τα εκεί...
- Κι εκεί χαμός έγινε κυρία. Πάλι τα σπάγανε…Θέλω να πω, πάλι αντιδρούσαν..
- Το ξέρω Ματθαίο. Πάλι εκεί ήμουν. Δεν τα έσπαγα. Υπήρχαν λόγοι που έβλεπες όσα έβλεπες. Για να το συνδέσω κιόλλας… Στην εποχή του Πολυτεχνείου, όλα τα μέσα ενημέρωσης, τηλεόραση, εφημερίδες της εποχής, κλπ, άνηκαν στους στρατιωτικούς που είχαν πάρει την εξουσία. Άρα, ο κόσμος άκουγε την μια πλευρά της Ιστορίας μέσω των μέσων ενημέρωσης που ήταν δικά τους. Μπορεί και σήμερα να συμβαίνει αυτό όμως. Να ορίστε. Στον Ματθαίο έμεινε το ότι «τα σπάγανε», σε εμένα από την άλλη έμεινε το ότι ναι μεν υπήρχαν επεισόδια, αλλά από την άλλη, υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι, πολλοί περισσότεροι από αυτούς που δημιουργούσαν επεισόδια, ακόμα και από το Πολυτεχνείο σήμερα, που αντιδρούσαν. Κι όπως τότε υπήρξε εκείνο το τανκ που είδατε στο DVD, και όλοι εκείνοι οι στρατιωτικοί που προσπαθούσαν να επαναφέρουν την κατάσταση, έτσι μπορούμε και σήμερα να πούμε πως ίσως μερικές φορές, όχι πάντα, υπάρχουν αστυνομικοί που κάνουν το ίδιο... Για παράδειγμα, ακούμε σήμερα πάρα πολύ τον όρο της Αστυνομοκρατίας στα Εξάρχεια. Τι λέτε για αυτό;
- Ε είναι όταν υπάρχουν πολλοί αστυνομικοί σε έναν χώρο..
- Εσένα πως θα σου φαινόταν;
- Ε κυρία είναι σαν να είμαι στο σπίτι και να κάθεται η μαμά πάνω από το κεφάλι μου. Μπορεί να σε κάνουν να φοβάσαι να τριγυρίσεις... σε πνίγει λίγο..
- Καταλαβαίνω. Μπορείς να το πεις έτσι απλά όπως το λες. Μάλλον αυτό εννοούν όταν σήμερα μιλούν για Αστυνομοκρατία. Και τότε όμως υπήρχε αυτό. Ίσως σε πιο «άγριο» επίπεδο, αλλά ακριβώς αυτό.
- Ναι κυρία, αλλά πως σταμάτησε αυτό; Γιατί σταμάτησε; Στο πολυτεχνείο γιατί πέτυχε κι εδώ όχι;
- Πάλι έκανες όμορφη ερώτηση Ματθαίο, ευχαριστώ. Λοιπόν, δεν μπορούμε να πούμε πως το Πολυτεχνείο τότε πέτυχε. Ήταν μια «αποτυχημένη» εξέγερση αν θέλετε αφού με το που σταμάτησε δεν έπεσε και από την εξουσία ο Παπαδόπουλος. Δεν σταμάτησαν αμέσως τα μέσα ενημέρωσης που ήταν δικά τους να γράφουν «πόσο καλό ήταν το σύστημα». Δεν σταμάτησε η λογοκρισία. Δεν σταμάτησε η ομοιογένεια στην κοινωνία...
- Τι είναι ομοιογένεια;
- Είναι όταν το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων στην κοινωνία συμπεριφέρονται και σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο. Άλλο όμως να τυχαίνει απλά αυτό, κι άλλο να μην σου επιτρέπεται να είσαι διαφορετικός αν το θέλεις. Για παράδειγμα τότε κολλούσαν την ταμπέλα του Τετιμπόυ που ακούτε στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες. Τώρα μπορεί να μην δέχεται κάποιος τους ομοφυλόφιλους. Καλά για τότε δεν το συζητάμε... Έτσι, ο κάθε «διαφορετικός» δεν ήταν ο Γιώργος, ο Ματθαίος, η Θηρεσία, ο Μήτσος, ο Garfield κλπ... Ήταν αυτό που έγραφε η ταμπέλα που του έβαζαν. Ήταν απλά ένας τετιμπόυ, ένας gay, ένας φτωχός, ένας αντιδρασίας, ένας – κι αυτό το ακούμε συχνά σήμερα – αναρχικός των Εξαρχείων κλπ... Κι οι ταμπέλες έμπαιναν και μπαίνουν για να μην χαλάσει η «υποχρεωτική» ομοιογένεια στην κοινωνία. Εφόσον όμως πάντα υπήρχαν κάποιοι που σκέφτονται διαφορετικά – και μπράβο τους που το τολμάν έχω να πω – η κοινωνία κοιτάζει να φτιάξει τέτοιες ταμπέλες για να φτιάξει έστω άλλη μια μικρή κοινωνία μέσα στην μεγάλη ευρύτερη κοινωνία.. Και σε αυτή υπάρχει πάλι μια δημιουργημένη ομοιογένεια. Είσαι διαφορετικός από την όλη κοινωνία; Μπαίνεις σε μία άλλη έτοιμη ομάδα άρων-άρων όπου θα υπάρχει άλλη ομοιογένεια...
- Εντάξει.
- Τί έλεγα... χμ..
- Ότι το Πολυτεχνείο ήταν αποτυχημένο..
- Όχι έτσι απλά αποτυχημένο. Ήταν «αποτυχημένο» υπό την έννοια του ότι δεν σταμάτησαν αμέσως όλα αυτά τα δεινά στην κοινωνία. Η ομοιογένεια κλπ. Όμως ήταν σίγουρα η πρώτη μεγάλη αντίδραση. Ήταν σίγουρα ο τρόπος των πολιτών τότε να δείξουν τα δόντια τους στην εξουσία. Να δείξουν πόσοι πολλοί είναι κατά. Ήταν μια αντίδραση που άνοιξε ον δρόμο... Άρα δεν ήταν αποτυχημένη γιατί έκανε την μεγάλη αρχή κι ας μην κατάφερε να αλλάξει τις μορφές εξουσίας...
- Κυρία αν ζούσαμε τότε, θα πηγαίναμε κι εμείς εκεί να βοηθήσουμε;
- [Χαμογελά η δασκάλα] ... ό, τι θα σου έλεγε η καρδιά σου θα έκανες. Ένα όμως θα σου πω. Πολλά παιδιά τότε πήγαιναν χωρίς να το θέλουν οι γονείς τους. Οι γονείς είχαν μεγάλο φόβο για αυτή την όψη της εξουσίας. Όμως δεν αντιδρούσαν. Όταν αντιδρούν τα παιδιά προσπαθούν να τα σταματήσουν πολλές φορές επειδή νοιάζονται ακόμα και για την ζωή τους. Σπάνια θέλουν να τα σταματήσουν επειδή αντιδρούν αυτά ενώ δεν αντέδρασαν εκείνοι. Από ζήλεια μπορούμε να πούμε. Άλλες φορές θέλουν να τα σταματήσουν γιατί βλέπουν στις τηλεοράσεις μόνο τα επεισόδια και φοβούνται να στείλουν τα παιδιά τους. Άλλες φορές τα σταματούν γιατί ξεχωρίζουν από την ομοιογένεια που λέγαμε πριν. Λένε «εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα;» Όμως τα παιδιά από ένα σημείο και μετά, πράττουν αυτό που σκέφτονται. Μπορεί να είναι δυνατότερο από τα επεισόδια. Μπορεί να είναι δυνατότερο από το βόλεμα της ομοιογένειας. Και μόνον όταν αυτό το συναίσθημα ή αυτή η λογική είναι ειλικρινής, μόνον τότε θα αντιδράσουν τα παιδιά και μόνον τότε δεν θα σταματήσουν να αντιδρούν.
- Εγώ θα πήγαινα κυρία...
- Θα τα έσπαγες όμως Ματθαίο;
- Όχι κυρία, θα αντιδρούσα απλά...
- Γιατί;
- Γιατί δεν θα μου άρεσε να μου λένε τι πρέπει να κάνω.
- Και πως θα αντιδρούσες;
- Τι;
- Πώς θα έδειχνες ότι διαφωνείς;
- Δεν ξέρω κυρία. Μάλλον θα το συζητούσαμε με τους φίλους μου να δούμε τι θα κάνουμε...
- Ακριβώς έτσι. Αυτό ξέρεις είναι ένας μικρός τρόπος να περιγράψεις αυτό που λένε «Άμεση Δημοκρατία»... Το συζητάς στην ομάδα σου και παίρνεις μια άμεση απόφαση. Όλοι συμμετείχαν κι όλοι έβαλαν μια πρόταση στην τελική απόφαση...
- Εσείς κυρία γιατί αντιδρούσατε;
- Πήγαινα και θα πηγαίνω στις πορείες όταν νιώθω πως διαφωνώ έντονα με κάτι. Δεν έχω ένα κανάλι για να ενημερώσω τον κόσμο για τα σημεία όπου διαφωνώ. Οι άλλοι έχουν. Εμένα μου έμειναν οι πορείες. Φτιάχνω ένα πανό. Γράφω πάνω με λίγα λόγια την διαφωνία μου, και τα κανάλια τραβούν πλάνα από την πορεία. Όταν τα παίξει η τηλεόραση η όταν μιλήσουν οι πολίτες από στόμα σε στόμα για αυτές, θα μάθουν κι άλλοι πόσοι κατέβηκαν στον δρόμο για να διαμαρτυρηθούν. Θα μάθουν κι άλλοι που διαφωνούν ότι σκέφτονται κι άλλοι έτσι. Θα ενωθούμε ελπίζοντας βέβαια να μην χωριστούμε αργότερα. Θα κάνουμε γνωστή την διαφωνία μας μήπως και μας ακούσει κάποιος και αλλάξει κάτι. Αντιδρούσα γιατί ένιωθα εγώ ότι έπρεπε να το κάνω. Γιατί δεν το έκαναν άλλοι που ήξερα ότι το ένιωθαν. Δεν τους κατηγορώ. Ανησυχούν. Όμως κάποιος πρέπει να αντιδράσει κάπως. Κι αυτό το αφήνω σε εσάς. Αν επιλέγετε να αντιδράτε στις αποφάσεις που παίρνονται για εσάς, πρέπει να ξέρετε τις προτάσεις, να ξέρετε τα αποτελέσματά τους για εσάς, να γνωρίζετε δηλαδή γιατί διαφωνείτε. Αργότερα πρέπει να ξέρετε πώς θα αντιδράσετε. Όπως είπε κι ο Ματθαίος, μπορείτε να το συζητήσετε. Γιατί τουλάχιστον έτσι είστε όλοι μαζί. Τέλος – κάτι που μπορεί να λείπει σήμερα – είναι πολύ καλό να έχετε μια αντιπρόταση. Πολλές φορές – αν όχι πάντα – δεν φτάνει να διαφωνούμε. Καλό είναι να έχουμε και μια δική μας πρόταση για το τι πρέπει να γίνει αντί για αυτό που γίνεται. Όταν πια «πέσει» η απόφαση που μας ενοχλούσε και ενοχλούσε τους πολλούς – αν πέσει – καλό θα είναι να έχουμε μια δική μας καλύτερη. Δίνει άλλωστε και ένα πιο σοβαρό νόημα στην αντίδραση. Για όλους αυτούς τους λόγους πήγαινα στις πορειες...


ΥΓ: Εντάξει, μπορεί να άφησα έξω σημεία όπου μιλούσαν όλα τα παιδιά μαζί και έλεγαν ό,τι μπορεί να έχει πάρει το αφτί τους. Σίγουρα ο διάλογος δεν ήταν ακριβώς έτσι αφού δεν ήταν ηχογραφημένος, όμως, έτσι μου τον διηγήθηκε η συγκεκριμένη δασκάλα... Άφησα έξω επίσης τα πολλά λόγια για το Πολυτεχνείο. Αξίζει όμως να πω πως η δασκάλα διηγήθηκε με σωστές πηγές και από τις δύο μεριές την κατάσταση. Για να δουν την διαφορά στην ενημέρωση τα παιδιά. Τα γεγονότα τότε καλύφθηκαν πλήρως και πολύ ωμά μπορώ να πω. Όπως ήταν. Σημειώνω όσα σημειώνω παραπάνω, πρώτον γιατί βλέπουμε πόσο διαχρονικά είναι όλα αυτά και πόση θεωρητική εφαρμογή έχουν σήμερα, αλλά και γιατί τα παιδιά ακούν για πρώτη ίσως φορά πως όσα συνέβησαν τότε με τον Παπαδόπουλο δεν έχουν τεράστιες διαφορές με τις μορφές εξουσίας του σήμερα... Τα γράφω γιατί χαίρομαι όταν τα παιδιά δεν μαθαίνουν για το Πολυτεχνείο ως ένα απλό ιστορικό γεγονός, αλλά για τις διαστάσεις αυτού, που μπορεί να φτάνουν τα παρακλάδια τους βαθιά στο σήμερα...



Αυτή λοιπόν ήταν η πραγματικά εκπληκτική συνομιλία μίας δασκάλας με τα παιδιά της(..στο σχολείο ΝΑΙ όλοι οι δάσκαλοι πρέπει επιτέλους να τα βλέπουν σαν ''δικά τους παιδιά'',και η συγκεκριμένη μου άφησε την εντύπωση ότι τα έχει αγκαλιάσει έτσι..)

Νομίζω απο μόνη της η συζήτηση είναι τέτοια που δεν αφήνει περαιτέρω σχόλια.
Το Πολυτεχνείο είναι στην καθημερινότητα μας,και για αυτό όσο μερικοί θα το υποβαθμίζουν,τόσο θα δίνουν στα παιδιά καθημερινή τροφή για ακόμα περισσότερο σκέψη και δημιουργία..Δεν είναι η νεολαία τόσο ηλίθια οσο νομίζεται Κ.Καρατζαφύρερ..Δεν είναι τόσο χαζοί για να τους λετέ ευθαρσώς ''εγώ για μια γάτα έμαθα οτι σκοτώσαν εκείνη τη μέρα στο Πολυτεχνείο''.
Ναι απόγονε του Χιτλερ και του σκοταδισμού..έτσι ακριβώς..μία γάτα.
Δεν σας κάνει εντύπωση που κανένας απο αυτό το κόμμα(..μα κάνενας όμως),δεν κάνει ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ όμως, επίσκεψη σε ένα σχολείο σε μία σχολή βρε αδερφέ μου,σε ένα κολλέγιο έστω..ΠΟΥΘΕΝΑ..έχουν τουλάχιστον επίγνωση της κατάστασης..ξέρουν οτι αν κάνουν μια βόλτα και κάνουν το λάθος να μπουν μέσα, οι κλοτσιές και οι σφαλιάρες θα φεύγουν κατά ριπάς και προς πάσα κατεύθυνση..για αυτό και έχουν πάρει σβάρνα τις τηλεοράσεις τα ραδιόφωνα και όποιο άλλο μέσο βρούν..

Και σκεφτείτε τι έχουν να ακούσουν τα αυτιά μας αυτή τη βδομάδα ενόψει της 6 Δεκεμβρίου..
Εδώ είστε και θα τα δείτε όλα καρμπόν με περύσι..ξένες δυνάμεις και ξένος δάχτυλος θα μονοπολήσουν το ενδιάφερον των λαλίστατων δημοσιογράφων που περιμένουν την άλλη Κυριακή να βγάλουν τη χολή τους και να ξεκινήσουν μία ανευ προηγουμένου προπαγάνδα,ώστε να καλύψουν με το καλύτερο τρόπο όλα τα μαργαριτάρια που μας έχουν ποτίσει όλο αυτό το διάστημα..Θα δείτε πως θα ξεχαστεί η οικονομική κρίση,θα δείτε τα προβλήματα του ''κοσμάκη'' πως θα ξεχαστούν,θα δείτε πως η ανεργία θα φύγει απο το συζήτηση,θα δείτε πως τα stage πλέον δεν έχουν νόημα συζήτησης,θα δείτε,θα δείτε...

Ερχονται λοιπόν οι μέρες της τρομοκρατίας..το Κ.Κ.Ε. πλέον θα έχει να υπερηφανεύεται οτι έχει λόγο μακράς πνοής..πέρυσι φώναζε για ξένες δυνάμεις και δάχτυλους απο έξω..ΚΑΙ ΝΑΙ..ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ Η ΑΛΕΚΑ..ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΕΚΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΑΡΧΙΔΑΤΟ ΚΑΙ ΞΈΡΕΙ..
Απο πολλά μέρη λοιπόν της Ευρώπης έρχονται εκαντοντάδες παιδιά να συμμετάσχουν στη μεγάλη πορεία της άλλης Κυριακής..Ισπανία,Ιταλία,Γερμανία,Γιουκοσλαβία και απο άλλες δεκάδες περιοχές ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΠΑΡΩΝ για να δείξουν οτι η αλλυλεγύη δεν είναι προνόμιο των εκάστοτε μεγαλοεπιχειρηματιών και βιομηχάνων(...δείτε Ντουμπάι πριν λίγες μέρες..χάνουν λέει εκατομμύρια ευρώ οι βιομήχανοι στο Ντουμπάι και τρέχουν όλοι να τους σώσουν..φουκαράδες..),η ΑΛΛΥΛΕΓΥΗ λοιπόν είναι έργο των ανθρώπων που η συνείδηση τους δίνει φτερά να πετάξουν για κάτι καλύτερο..

Ξέχασαν εκει στο Περισσό τι γινόταν σε όλο το Κόσμο πέρυσι..ξέχασαν οτι χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν και αυτοί καθημερινά μαζί με μας σε κάθε γωνιά του πλανήτη..και φέτος ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ..MIA ΓΡΟΘΙΑ..ONE FOR ALL-ALL FOR ONE..

Ξέχασαν όλοι...ΟΛΟΙ..Εμεις όμως δεν ξεχνάμε...
Δεν ξεχνάμε τον Αλέξανδρο..1 χρόνος πέρασε..και όμως ακόμα σε πυροβολάνε..ακόμα Αλέξανδρε..,
Δεν ξεχνάμε τη Κωνσταντίνα Κουνεβα λίγες μέρες αργότερα(..και αν δείτε ενόχους σφυρίξτε μου κλέφτικα),
Δεν ξεχνάμε τη Κατερίνα Γκουλιώνη που άθλια αποβράσματα της κοινωνίας της αφαίρεσαν τη ζωή κατά τη μεταφορά της στις φυλακές Αλικαρνασσού,λόγω του αγώνα που έκανε για να σταματήσει η κολπίκη εξέταση στις γυναικίες φυλάκες(..Ρε ξεφτύλες ακόμα να βρεθούν οι ένοχοι;..εάν ήταν αστυνομικός όμως όλοι οι επιβάτες σήμερα του πλοίου θα ήταν ακόμα στον ανακριτή για να βρείτε τους ενόχους..),
Δεν ξεχνάμε τους υπ'αριθμόν σύμφωνα με τα στοιχεία του Δικτύου Ανθρωπίνων δικαιώματων, 9 θανάτους μεταναστών κάτω απο αδιευκρίνιστες συνθήκες...και τόσα άλλα..τόσα πολλά..

Αντίθετα θα θυμηθείτε κάλοι μου συμπολίτες νυκοκυραίοι, που είστε πνιγμένοι μέσα στα χρέη,οτι ο μισθός των Αστυνομικών ειναι 700 ευρώ(..μαζί με την αυθαιρεσία να χτυπάει όσο θέλει-και κατ επιλογήν να δίνει και καμίασφαίρα στο ψαχνό αν έχει νεύρα),θα θυμηθείτε τα σπασμένα μαγαζιά της Αθήνας που τα σπάσαν οι κουκουλοφόροι-αναρχικοί, όπως σας μάθαν απο το δημοτικό βεβαίως-βεβαίως,θα θυμηθείτε τις επιθέσεις στα αστυνομικά τμηματα που και εκεί βέβαια οι κουκουλοφόροι-αναρχικοί το κάναν και όχι βέβαια να σας περάσει απο το μυαλό, το γεγόνος ότι ένα μηχανισμός οταν επιζήταει εξουσία κινείται εκ των έσω χωρίς να υπολογίσει θύματα,θα θυμηθείτε ότι σας δώσει αμάσητο η Τρέμη,ο Πρεντεντέρης,ο Σρόιτερ και όλο αυτό το καλοσχηματισμένο ντόμινο παραπληροφόρησης και τρομοκρατίας..

Που ξεκίνησαν ένα απίστευτο ντεμαράζ τρομοκράτησης του κόσμου μιλώντας για φόβους και για εχθροπραξίες που έρχονται..
Εαν δεν έχετε καταλάβει καλά ας το επαναλάβουμε να το ακούσετε ξανά..
ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΒΡΙΟΥ 2008 Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ Ε.ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ Α.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ ΕΤΩΝ 16 ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΞΕΡΕΙ..
ξανα..
ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΒΡΙΟΥ 2008 Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ Ε.ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ Α.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ ΕΤΩΝ 16 ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΞΕΡΕΙ..

Αυτο πότε επιτέλους θα ακουστεί δυνατά και καθάρα απο όλους..;..πότε;

Δεν ζώ στη χώρα του Γκουλάουα ώστε να περιμένω θαύματα να γίνουν και ξαφνικά να αλλάξει η ρότα του κόσμου..χρειάζονται θυσίες,χρειάζονται πολλά..ίσως και εγώ να είμαι αυτός που θα έπρεπε να αλλάξει το τρόπο που σκέφτεται και ζει..ΙΣΩΣ..
Δεν περιμένω απο κανέναν σε αυτή τη χώρα να μπει στη λογική και να καταλάβει τι του γίνεται..εαν δεν πάρεις απο μόνο σου ερεθίσματα όσο και ο άλλος να χτυπιέται δίπλα σου εσύ στραβά θα αρμενίζεις..
Και αν η άγνοια για σας λοιπόν ειναι ευτυχία και ζητάτε να μην σας ενοχλούν και να σας αφήσουν στο παραμυθένιο κόσμο που ζείτε,ΑΦΗΣΤΕ λοιπόν αυτούς που η μη άγνοια τους οδήγει στο δρόμο στην υσήχια τους..και σαφώς και δε μιλάω για τους δεκάδες προβοκάτορες που και σε αυτή τη πορεία θα γεμίσουν το δρόμο και θα θελήσουν να πλήξουν τη πορεία και το νόημα της..προβοκάτορες όπως πέρυσι, όπως σε κάθε τι που έρχεται αντιμέτωπο με τη φύση της εξουσίας..

Προβοκάτορες υπάρχουν πολλοί..απο που να αρχίσεις..;από το σώμα της αστυνομίας-αστυνομοκρατίας;χιλιάδες ασφαλίτες ντυμένοι στα χρώματα του μαύρου-κόκκινου συνήθως, ώστε να μην γίνονται στόχος, φροντίζουν στη ελευθερία που ο χώρος του αντιεξουσιαστικού-αναρχικού έχει ώς θεμέλιο,να το εκμεταλεύεται πάντα με το χειρότερο τρόπο..(..θα μιλησουμε αναλύτικα σε επόμενη ανάρτηση, αναλυτικά για όλο το χώρο..και για όλα τα θέματα..)

Αλλοι προβοκάτορες..;
Το τιμημένο σώμα του στρατού και των ανθρώπων που το περικλύει είναι ίσως το μοναδικό σώμα που κανέναν δεν έχω ακούσει να το βάζει στο στόμα του..ο λόγος;μήπως έχουν άσυλο αυτοί στο να τους κατηγορούν..;υπάρχουν δεκάδες εγκλήματα που κατά καιρούς έχουν γίνει με οπλισμό περίεργο,που μόνο στο στρατό το συναντάς και βέβαια δεν έχουν καταφέρει να βρουν τους ενόχους..


Επειδη πλάτιασα υπερβολικά..το λεγόμενο παρακράτος λοιπόν.όλοι αυτοί που πιστά δουλεύουν για να εξυπηρετούν τα κατα καιρούς ''θέλω''του κράτους..και μαζί με αυτούς βέβαια υπάρχουν και οι Χρυσαυγίτες οι οποίοι βέβαια εκτός απο σκατά στο κεφάλι τους,έχουν και την ανάγκη να βγαίνουν απο τις τρύπες τους που και που και να δουλεύουν για το κράτος.Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για τον Χρυσαυγίτη απο το να βλέπει μπάτσους θύματα..ξέρουν οτι ταυτόχρονα μπορούν και αυτοί να έχουν λόγο στο παιχνίδι(..βέβαια για αυτούς παιχνίδι είναι το να σκοτώνουν το κόσμο,και δη τους μετανάστες..).Αρα λοιπόν γιατί να μην προκαλέσουν και αυτοί ώστε να έχουν λόγο ύπαρξης;Εδω ρε παιδιά η ίδια η κυβέρνηση των Η.Π.Α έριξε τους δίδυμους πύργους για να ξεκίνησει σαφάρι στο Αφγανισταν και στο Ιρακ,οι χρυσαυγίτες και όλοι οι άλλοι δεν θα κάναν προβοκατόρικα χτυπήματα..;

Αφήστε λοιπόν το κόσμο να διαδηλώσει δυναμικά το Δεκέμβρη..Εχουμε την ανάγκη να φωνάξουμε και να δώσουμε δυναμικά το παρών και να πούμε οτι δεν ξεχνάμε..
Δεν περίμενω καμία τηλεόραση και κανέναν να μου πει γιατί κατεβαίνω και τι επιζητάω..

ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΟΥΤΕ ΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ και μαζί όλους τους άλλους που υποφέρουν απο τα ''χτυπήματα του κράτους''..για σένα ΑΛΕΞΗ και για σένα ΚΑΤΕΡΙΝΑ..
Δεν τους ξεχνώ ουτε σήμερα,ούτε αύριο..ουτε μεθαύριο..δεν τους ξεχνάμε όπως βέβαια δεν ξεχνάμε και το Πολυτεχνείο και αυτούς που μάτωσαν..Για όλους αυτούς η φωνή μας, ας είναι το εφαλτήριο για να μας ακουσούν εκει ψηλά που βρίσκονται..


Υ.Γ.Νίκο μαζί με το κειμενο σου,όπως είδες μπήκε σχεδόν άλλη μία ανάρτηση απο μένα..δεν μπορώ να σταματήσω ρε φίλε αν ξεκινήσω να γράφω..φώναζα μέσα μου..''σταμάτα-σταμάτα θα σε πάρουν με τις ντομάτες..''τίποτα ο Αντώνης εκεί το χαβά του..όπως και να χει σε ευχαριστώ γιατι συνεχίζω να μαθαίνω απο σένα πολλά..

Υ.Γ.1 θα πέσουμε απόψε σαν δυό ουρανοξύστες..

Υ.Γ.2(ΑΘΛΗΤΙΚΟ):..Χαίρομαι που μεγάλωσα και έγινα Παναθηναικός..και χαίρομαι διπλά απόψε παρόλο που χάσαμε και στα δύο αθλήματα..Η Πουστιά και η λαμογιά δεν αξίζει να σε ακολουθει στη ζωή σου..Ξενέρωνα και θα ξενερώνω αφάνταστα όταν οι οπαδοί μας θα βρίσουν τους νεκρούς απο τη θύρα 7..αλλά πραγματικά είναι να τρελαίνεσαι με τον συρφετό των επικίνδυνων δολοφόνων που έχουν μαζευτεί στο σύλλογο απο το Πειραιά..Πρώτα παραλίγο να σκοτώσουν τους παίχτες μας στη Ριζούπολη(..και το έχουν ως σημείο αναφοράς στην ιστορία τους),μετά σκοτώσαν στη συνάντηση κάφρων και απο τα 2 ''στρατόπεδα'' στη Παιανία τον Μ.Φιλόππουλο(..και οι δολοφόνοι του είναι όλοι έξω,και το ξέρετε καλά..),και έρχονται σήμερα να στήσουν καρτέρι στη Βιουλιαγμένης περιμένωντας με οπλισμό που θα ζήλευε και ο Ράμπο το λεωφόρειο του Παναθηναικού,και στο γήπεδο μέσα να ρίχνουν με αεροβόλο όπλο στον Αλέξανδρο Τζόρβα..και στο τέλος να ακούς τον Π.Μιχο στη δημόσια τηλεόραση, να σου λέει οτι η ''λιμανίσια μαγκιά'' φάνηκε για άλλη μία φορά...Μπράβο σας ρε μάγκες..Μπράβο..Αντι να πάμε στο γήπεδο να φωνάζουμε και να γουστάρουμε με την ομάδα μας,καθόμαστε και σκοτωνόμαστε..και πως γίνεται όλα αυτά να γίνονται συνέχεια απο τη μία πλευρά;δεν θυμάμαι ποτέ στη λεωφόρο(..για το ΟΑΚΑ ούτε λόγος),να κινδυνεύει η ομάδα του Πειραιά..υπάρχουν και στο κόσμο του Παναθηναικού ηλιθιοι και βλάκες,αλλα αυτό το πράγμα που γίνεται με το κόσμο σας,λιμανίσιοι μάγκες είναι προκλητικό(..για να σταματήσει ούτε λόγος)..(..Εδω σκοτώσαν με 17 μαχαιριές και απειλούν να σκοτώσουν και άλλους,τι να λέμε..)..Συγχαρητήρια κατά τα άλλα..ΕΙΣΤΕ ΜΑΓΚΕΣ.

Υ.Γ.3 Συγνώμη για το οπαδικό παραλλήρημα,αλλά ειλικρινά με βγάζουν απο τα ρόυχα μου..Γουστάρω να πάω γηπεδο και να φωνάζω,όχι να βγάζω μαχαίρια και λοστούς και να το παίζω μάγκας-αλλά και να μένω ατιμώρητος τόσο προκλητικά..Οσο για το παιχνίδι δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριεμαι(..στα όρια της μπάλας ορίζεται η στεναχώρια)..Μαγκιά σας και μπράβο σας που μας κερδίσατε..Ετσι απλά!

Υ.Γ.4(..Επιστροφή στη πραγματικότητα,γιατι η μπάλα έχει καταντήσει σαν το Matrix..μπαίνουν όλοι μέσα και γίνεται της πουτάνας το κάγκελο...και δεν θέλουν να βγουν κιόλας)...Αδέρφια απο όλες τις χώρες που έρχεστε για την επέτειο 1 χρόνου απο το θάνατο του Αλέξη να στε καλά..

Υ.Γ.5 Δε τη περίμενα αυτή την εξέλιξη,και ομολογώ οτι η έκπληξη μου ήταν μεγάλη..σε ευχαριστώ για ότι έστειλες..(..μη το παίρνεις πανω σου).

Υ.Γ.6 Κούρασα..Συγνώμη σε όποιον είχε την ευγενική καλοσύνη να κάτσει και να με διαβάσει..

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ..





Λένε οτι άμα το πιστέψεις
κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί
κάτι νύχτες σαν αυτή
με το βλέμμα καρφωμένο

Βλέπω πάλι αεροπλάνα σαν σκιές
στου γαλαξία τη γραμμή
δεν πειραζει μου αρκεί
και μπορώ να περιμένω

15 σχόλια:

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής 30 Νοεμβρίου 2009 - 2:59 π.μ.  

Καλημέρες Αντώνη

Δε θα σχολιάσω τη δημοσίευσή σου με αφορμή την έλευση ενός έτους από μια κρατική δολοφονία ακόμη.
Το ραντεβού μας είναι ήδη στο δρόμο.

Με αφορμή το οπαδικό σου σχόλιο γράφω.
Και με βρίσκω-αν και γαβρίνα-να συμφωνώ σε πολλά.
Μια ένσταση μόνο. Η βία, ο ανεγκέφαλος χουλιγκανισμός, το σύνδρομο του προβάτου αγαπητέ δεν έχει χρώματα. Και δυστυχώς, μπορώ να θυμηθώ κουμπούρια από Βαρδινογιάννη στις φυσούνες, κάτι που ίσως ξεχνάς εσύ.
Αν και ήμουν στο γήπεδο, το αεροβόλο ( δεν κάνεις πλάκα ε; ) δεν το πήρα πρέφα.
Αν ισχύει, ντρέπομαι που βρέθηκα στον ίδιο χώρο με αυτόν που το χρησιμοποίησε.
Για μένα η μπάλα είναι απλώς χαλάρωση, στιγμές-στιγμές μόνο-να ξεχνώ την καθημερινή ανηφόρα, ευκαιρία να κάνω καζούρα στα φιλαράκια.
Καζούρα που σου χρωστάω:P
( με προκάλεσες κ όλας πανάθεμά σε)

Έχω την αίσθηση ότι οι δολοφόνοι του Φιλόπουλου- ένα ακόμα θύμα που δεν πρόλαβε να γίνει θύτης, για να λέμε αλήθειες-καταδικάστηκαν.Όχι;
Τα ντροπιαστικά επεισόδια της Λαυρίου δεν έβαλαν σε κανέναν μυαλό.
Προ μηνός αν θυμάμαι καλά, τα πρεζόνια του συστήματος λοβοτομής έδωσαν εκ νέου ραντεβού στο ΜΕΤΣ. Οι εκκολαπτόμενοι δολοφόνοι με τα κόκκινα και τα πράσινα.

Ας τους κλείσουν σε μια αρένα να αλληλοσκοτωθούν. Και ας πάψουν να καπηλεύονται ένα άθλημα που κάποιοι ακόμα γουστάρουν.

Γυρίζω από το γήπεδο και βρίσκω πάλι φίλους.Βάζελους, χανούμια...ΦΙΛΟΥΣ όμως. Φίλους που γεμίζουν τα κενά μου.

Και ως φίλη σου γράφω και απόψε.
Ενενήντα λεπτά ήταν και πέρασαν.

Ανανεώνω το ραντεβού στο δρόμο.
Για τον Αλέξανδρο και κάθε Αλέξανδρο.
Για όσους δε θέλουν να γίνουν στατιστικές μιας αστυνομικής αυθαιρεσίας.


Καλημέρες Αντώνη.

mariw 30 Νοεμβρίου 2009 - 9:13 π.μ.  

Υπέροχος ο διάλογος με τα παιδιά. Μέσα από τια απορίες τους μαθαίνουμε και εμείς ή συνειδητοποιούμε τι γνωρίζουμε και τι όχι, αλλά καμιά φορά εκπλησσόμαστε με αυτά που γνωρίζαμε αλλά δεν το ξέραμε.

Όσο για το οπαδικό… χθες ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τους σιχάθηκα τους οπαδούς!!!

Νίκος Π. 30 Νοεμβρίου 2009 - 9:40 π.μ.  

Τελικά τα σύνδεσες Αντώνη. ΤΟ βρήκες το post το επιπρόσθετο... Ωραιότατα κι ωραιότατο.. (Μ' αρέσει π έβαλες και την ίδια φωτογραφία :) )

Για τους "οπαδούς" δεν τα είχα μάθει, από σένα τ' άκουσα και τα έψαξα... Δεν ξέρω τι να πω. Λέω μόνον πως αυτές οι πρακτικές "οπαδών" είναι ένας από τους λόγους που διαφωνώ με τον πρωταθλητισμό και γενικότερα με την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού... Άλλος ένας λόγος βέβαια, είναι κ το ότι "αθλητές" καταφεύγουν σε πρωτεϊνες και χημικοβότανα, στον βωμό μιας θέσης στον υψηλότερο βάθρο...

Λένε πως για κάθε νέα εφεύρεση περί ασφάλειας στο σπίτι, κάποιος κλέφτης στον κόσμο, έχει ήδη βρει πως θα την προσπεράσει. Το ίδιο ισχύει και για τα tests για Ντόπινγκ... (Ξεφεύγω πάλι... ως εδώ.. )

Ωραίο το post Antoine, τα λέμε ...χμ.. σε λίγες ώρες μάλλον στο γνωστό self-service bar :P

Καλημέρα...!

BUTTERFLY 30 Νοεμβρίου 2009 - 1:14 μ.μ.  

Καλημερα Αντωνη!
Μπραβο σε αυτην την ΔΑΣΚΑΛΑ!
Για το υπολοιπο ποστ, δεν εχω σχολια ουτε λογια...απλα σε ευχαριστω που συχνα πυκνα ο χειμαρρος των λογων σου βγαζει απο μεσα μου αυτα που δεν βρισκω τις λεξεις να εκφρασω...

Νίκος Π. 30 Νοεμβρίου 2009 - 2:16 μ.μ.  

hehe Αντώνη σκέφτομαι τώρα που θα βρω την Σάντρα και θα της πω "Το ξέρεις ότι σε συζητάνε στο internet; Έχεις πολλά μπράβο από την Butterfly, την mariw, τον ArtistZ κ.α."

χεχεχεχε

Artistz 30 Νοεμβρίου 2009 - 3:45 μ.μ.  

Καλημέρα ερωτευμένη σχιζοφρενή..
Καταρχήν ασφαλώς και δέχομαι τη καζούρα και να είσαι σίγουρη οτι θα στη κάνω και εγώ(..έχει και 2 γύρο κούκλα.)..δεν υπαρχει πιο ωραίο πράγμα απο τη καζούρα και απο τα πειράγματα..εδώ όμως στην Ελλάδα δυστηχώς δεν είναι έτσι τα πράγματα για όλους..

Καταρχήν να τα παρουμε απο την αρχη..
Εννοειται και θυμάμαι τις κουμπουρες του Βαρδινογιαννη και τα άλλα που έκανε..μη ξεχνάς όμως κάτι..ο ίδιος ο κόσμος τον έστειλε στο διάολο..γιατί δεν τον γούσταρε..και δεν τον γουστάρει ξαθόλου και τώρα.
Κατι που θα επρεπε να είχαν κανει και οι δικοί σας οπαδοί με το πράκτορα της ΣΤΑΖΥ..και το περίεργο είναι οτι τον θεωρείται και μάγκα με τα απίστευτα που έχει κάνει..

Προεδρος που οταν είχαν γίνει τα απίστευτα στη Ριζουπολη είπε για τους κάφρους που τα κάναν..''αυτους έχουμε,αυτούς θέλουμε..''

Παμε όμως σε κάτι άλλο γιατι έιδα οτι δεν το ξέρεις..(..οχι οτι εγώ ξέρω,αλλα σε μερικά πράγματα εχει βουήξει όλη η Ελλάδα..)΄
Μου κάνει εντυπωση που για τη Παιανία πιστεύεις πως καταδικάστηκαν οι ένοχοι.
Και ήταν ένας που έριξε 17 μαχαιριές..;ένας όλο αυτό;οταν υπήρχαν φωτό(..που σουλατσάραν στο ιντερνετ κιόλας) πανω απο το πτώμα του Μιχάλη με άτομα που είχαν σημαία του Ολυμπιακου και με το σήμα της νίκης..;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ..:ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ ΚΑΙ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ..Οπαδοί απλοι και είχαν τέτοιους δικηγόρους..;τη Κουρτοβικ;τον Κατσαντώνη;
Ανάγκασαν την οικόγενοια Φιλοππουλου να βρει δικηγορο βαρβάτο γιατι το ξέραν οτι δεν πρόκεται να βγάλουν άκρη..και το θεικό;ο Τσοβολας που του ζητήσαν ενω στην αρχή ειπε ναι ξαφνικα αποσύρθηκε απο την υπόθεση..
Και συνεχίζω..

Artistz 30 Νοεμβρίου 2009 - 3:48 μ.μ.  

Θα σου στειλω το απογευμα ενα απίστευτο βιντεο στο youtube..το απίστευτο δεν ειναι το youtube αλλα τα σχόλια απο κάτω..εκεί θα τα καταλάβεις πολλά..
Την ημέρα της απόφασης του δικαστηριου 200 οαδοί του Ολυμπιακού αντι να τουμπεκιαστούν και να κάτσουν στα σπίτια τους ανεβήκαν στον Αρειο Παγο και πανυγηριζαν για την αθωωση των περισσοτερων(..ουσιαστικά μόνο εναν ναρκομάνη έβαλαν φυλακη,ο οποίος μάλιστα παίζει να μην έχει κανει και τίποτα..),ανεβήκαν που λες κουκλα και έκαναν βόλτες στη λεωφόρο χτυπωντας κιόλας κόσμο και φωνάζωντας ΕΤΣΙ ΓΑΜΑΕΙ Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ..Ρωτα φίλους σου Ολυμπιακούς να σου πουνε..
3 μερες αργότερα στο ΣΕΦ ανέβηκε πανό που έλεγε..ΣΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΗΡΘΑΤΕ ΚΟΤΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ..πάτα στο google να το δεις..
Δεν ξέρω οπαδους άλλης ομάδας να σκοτώνουν κόσμο και να το υπερηφανεύονται..και μάλιστα να συνεχίζουν ακόμα να προκαλούν..
Η ίδια η INTRACOM δίνει και δουλεια σε μερικούς απο δάυτους..
Αλλα θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνησω στο θύμα που είπες που δεν πρόλαβε να γίνει θύτης για τον συγχωρεμένο Μιχάλη..αυτός πλέον είναι στα συννεφα και δεν μπορει να μας δώσει απάντηση..

Παμε στα χθεσίνα..
Οχι μονο αεροβόλο κουκλα αλλά και στιλετο μαχαιρι που το έδωσε ο Τζορβας στον Σειταριδη και υπάρχει σε βιντεο..

Δεν θελω να νομίζεις πως δικαιολογώ τα δικά μας καλόπαιδια,αλλά κουκλα πίστεψε με τα πράγματα έχουν αγριέψει πολύ..και δυστηχώς πάλι επιστήμονες με τα κοκκινα είναι αυτοί που προτοστατούν..

Εαν οπαδός του Παναθηναικού είχε σκοτώσει άνθρωπο και βρισκόταν μέσα στο πέταλο στην 1 να ξερεις οτι δεν προκεται να ξαναπατούσα..και το λεω για μενα αυτό..και να ξερεις οτι η ίδια η διοικηση θα τους ειχε κλείσει όλους τους συνδεσμους όπως το εχει ξανακάνει άλλωστε..

Τελοσπαντον δεν ηθελα να μιλάω για όλους αυτούς..μου κάνει τρελή εντύπωση παντως που υπάρχουν συζητήσεις σε portal και σε -tube για τέτοια σκηνικά και δεν υπαρχει καποιος να τα ελέγξει αν είναι αλήθεια..

Artistz 30 Νοεμβρίου 2009 - 3:48 μ.μ.  

Δεν ηθελα κανωντας την ανάρτηση να μιλήσω με τις στρατιές ηλίθιων που σε καθε παιχνίδι μεταξύ τους σφάζονται και θέτουν σε κινδυνο δεκάδες κόσμο..και ασφαλως ηθελα να καναμε τα πειραγματα μας σήμερα..να γελάγαμε και να καναμε καλαμπουρι..

Τελοσπαντον.

Στους δρόμους του Δεκεμβρη λοιπόν..
Θα συναντηθουμε και θα σφαχτουμε..(..ωχ συγνωμη μπερδευτηκα με τη προηγουμενα,..φαντάσου τώρα να συναντηθουν λεει σε καμιά πορεία και να αρχίζουν να πλακωνονται..να το δω και αυτο..)

Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη σου για το πειραγμα σου και για το σχολιο σου γενικότερα..
Στους δρόμους μας λοιπόν...

Φιλια πολλα.

Και το υφος μου για αυτα που λεω για τους οπαδους του Ολυμπιακου σαφως και δεν εχουν να κανουν προς το προσωπο σου..

Artistz 30 Νοεμβρίου 2009 - 4:43 μ.μ.  

Γεια σου Μαρία..όντως μαθαίνουμε και εμείς απο τα παιδιά..και μαθαίνουμε πάνω απο όλα αλήθειες..

Χριστίνα μου σε ευχαριστώ πολύ..
να σαι καλά..και το ξέρεις και στο έχω γράψει οτι και σε σένα σε αυτα που παθαθέτεις βρίσκω τις σκέψεις μου,τις αγωνίες μου και ότι δε μπορώ και εγώ να εκφράσω..

Να σαι καλά..

Artistz 30 Νοεμβρίου 2009 - 4:48 μ.μ.  

Νικόλα φίλε θα χαρεί η Σαντρα..άλλωστε θα γίνουμε και εμείς τα παιδιά της εδώ μέσα ωστε να μας κάνει που και που και με μας τέτοια μαθήματα με τη συνέπεια της ως δασκάλα..

Προσπάθησα να το δέσω φίλε αλλα βγηκε κομματακι μεγάλο..
οπως και να χει χαίρομαι που σου άρεσε..

Τα λεμε σε λίγες ώρες..

Φοίβη 30 Νοεμβρίου 2009 - 9:09 μ.μ.  

Πάντα σε διαβάζω.
Στο σχολιασμό έχω ένα πρόβλημα. Τι να πω. Μπράβο Αντώνη καλά τα λες ή καλά τα αναδημοσιεύεις?
Το ξέρεις…. Το ξέρω κι εγώ γι αυτό και έρχομαι. Για να μαθαίνω. Δεν έχω τα κουράγια σου, τη μαγκιά σου να βγω στους δρόμους.
Δεν θέλω να ξεχνώ όμως…

Συμφωνώ με όσα οπαδικά λες , αλλά θέλω να το γράψω για να διαμαρτυρηθώ . Η Πανάθα στο χορτάρι ήταν για κλωτσιές . Το ίδιο και ο τεντόπανος ο ΤΕΝ ΚΑΤΕ .
ξέρεις ότι είμαι βάζελος…αλλά αν μάσησαν με την ατμόσφαιρα, να πάνε σπίτια τους,
να πας να παίξεις εσύ, που πας και σε μια πορεία. Τον gabriel μου μέσα…
ξέφυγα από το θέμα αλλά θέλω να τα χώσωωωωω……


καλή εβδομάδα
magdalenia

HappyHour 1 Δεκεμβρίου 2009 - 10:23 π.μ.  

Καλημέρα Αντώνη.
Μακάρι να ήταν κι άλλοι δάσκαλοι έτσι. Μου έκανε εντύπωση που διάβασε αποσπάσματα απο Χρόνη Μίσσιο σε παιδιά Δημοτικού. Οι περισσότεροι γονείς δεν θα τον ξέρουν καν.
Καλά για τους ανεγκέφαλους χούλιγκανς τι να πω, ήδη μου φαίνεται τόσο γελοίο να φανατίζονται οι άνθρωποι για το ποδοσφαίρο. Οι ποδοσφαιριστές αμοίβονται με εκατομμύρια για να κλωτσάνε μια μπάλα κι οι άλλοι σκοτώνονται για χάρη τους και για χάρη του Κόκκαλη και του Βαρδινογιάννη. Το θεωρώ μεγάλο ξεπεσμό πολιτισμού όλο αυτό που γίνεται με τις ομάδες.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής 1 Δεκεμβρίου 2009 - 10:59 π.μ.  

Καλημέρες Αντώνη.
Θα κάνω μια απόπειρα να απαντήσω σε όσα ενδιαφέροντα γράφεις -ήδη έκανα μια αλλά το σεντόνι το έφαγε η μαρμάγκα.

1. Ο Βαρδινογιάννης δεν έκλεισε τους συνδέσμους από κοινωνική ευαισθησία αλλά ως αντίποινα στον κόσμο του Παναθηναϊκού για την αρνητική του στάση απέναντί του. Η λέξη κοινωνική ευαισθησία είναι άγνωστη αγαπητέ στους ισχυρούς.
Για τον δε Κόκκαλη τι να πω; Παίζει εντέχνως το παιχνίδι του φανατισμού. ΚΑΙ αυτός.
Θυμάσαι την ατάκα περί "da pipa" το 2006 φαντάζομαι. Θα πρέπει και να θυμάσαι το κρασί της παράγκας με το ντιβιντί που είχε κυκλοφορήσει παραμονές του ντερμπυ η πράσινη ΠΑΕ , προβοκάροντας και οξύνοντας τα πνεύματα. Ε, αυτός ο φανατισμός ήταν ο σκοπός τους. Αμφότερων.

2. Τα όσα καταμαρτυράς για το πρόσφατο ντέρμπυ-ενώ δεν έπεσαν στην αντίληψή μου- δεν έχω λόγο να τα αμφισβητήσω.
Ούτε τα φιλαράκια που είναι ολυμπιακοί μπορούν να με διαφωτίσουν, δεν κάνω παρέα με ανεγκέφαλα ανθρωπίδια με έφεση στον χουλιγκανισμό.

( το σουτάρω και συνεχίζω σε άλλο σχόλιο, σχώρα με, αλλά φοβάμαι μη φάω πόρτα πάλι και κλαίω το σεντόνι )

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής 1 Δεκεμβρίου 2009 - 11:31 π.μ.  

( πάλι σουτ και φτου απ'την αρχή)

Για το αίσχος της Λαυρίου καν τη δολοφονία Φιλόπουλου θα σου γίνω μισητή αλλά είμαι αμετακίνητη.Ίσως ακούγομαι σκληρή ή κυνική, αλλά δεν έχω καμιά λύπηση ούτε για όσους( 4 δεν καταδικάστηκαν; ) είναι στο κελί , ούτε για εκείνον που βρέθηκε στο χώμα. Διότι ήξεραν που πάνε. Και δε βρέθηκαν εκεί να δουν έναν αγώνα βόλλευ γυναικών κρατώντας τριαντάφυλλα, αλλά αρματωμένοι με σκοπό να χτυπήσουν και να χτυπηθούν, υπακούοντας σαν καλά λοβοτομημένα ρομποτάκια τα 2 πρωτοπαλίκαρα που πάνω στο χαλαρό καφεδάκι τους και στην κενή ζωή τους έστησαν το ραντεβού.
Λυπάμαι, όσο και αν είναι τραγική η βίαιη απώλεια της ανθρώπινης ζωής, δε θα κάνω μετά θάνατον ήρωα έναν ακόμα σεσημασμένο χουλιγκάνο που στάθηκε τραγικά άτυχος στη μάχη που πήγε να δώσει.

Ούτε ο θάνατος τους έβαλε μυαλό. Ακόμα ραντεβού θανάτου κλείνουν.
Ε, εφόσον το ποθούν τόσο διακαώς, ας αλληλοσκοτωθούν σε μια αρένα και ο τελευταίος Χαϊλάντερ ας φύγει από την ανακοπή της κάβλας της νίκης.
Ας ξεβρωμίσει ο χώρος να γεμίσουν τα γήπεδα με ανθρώπους που αγαπούν το άθλημα και όχι με προγραμματισμένους υπηρέτες της βίας.

Μη με παρεξηγείς, το ίδιο θα έγραφα αν ο νεκρός ήταν κάποιος με κόκκινη φανέλα. Δε λέω ολυμπιακός, δεν τους θεωρώ φιλάθλους αυτους.

Αναπολώ την εποχή που πιτσιρίκια παίρναμε 2 γάβροι και 3 βάζελοι το αυτοκίνητο για ΟΑΚΑ. Κοινή έδρα τότε, με φιλάθλους και των 2 ομάδων.Παρκάραμε μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά , χωριζόμασταν σε 2 παρέες, βλέπαμε το ματς και επιστρέφαμε αγκαλιά. Με το δόλιο το σαράβαλο να αγκομαχά από τα πειράγματα.
Ή την εποχή που το άθλημα ήταν ερασιτεχνικό. Εποχή που δεν πρόλαβα.
Τώρα σφάζονται και χτυπιούνται ανελέητα άνθρωποι που επί της ουσίας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, άνθρωποι με κοινές ανάγκες και προβλήματα, άνθρωποι που ζουν με 500 ευρώ για μερικούς μαντράχαλους που για μια κλωτσιά τους κερδίζουν όσα εσύ και εγώ σε 2 χρονια.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής 1 Δεκεμβρίου 2009 - 11:36 π.μ.  

Αλλά ξέρεις κάτι;
Το παιχνίδι είναι καλά στημένο. Οργανωμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Η εξουσία πάντοτε μας ήθελε διαιρεμένους σε φατρίες, ανήμπορους να δράσουμε, να αντιδράσουμε. Αποπροσανατολισμένους, σκορπισμένους σε σαθρές ιδεολογίες που μας φόρτωσαν, ένα πειθήνιο κοπάδι έτοιμο να αλληλοεξοντωθεί.

Και σε πείσμα τους, την Κυριακή δε θα σφαχτούμε. Θα είμαστε αυτό που φοβούνται πιο πολύ. Μια σφιχτά δεμένη γροθιά, υψωμένη και αποφασισμένη.


Ουφ,Κούρασα και κουράστηκα συγγνώμη. Και αμαυρώσαμε με τους μαλάκες την υπεροχη ανάρτησή σου.
Ελπιζω να το πάρει το σχόλιο.

Μια αφιέρωση για το τέλος
Killing in the Name Of - RATM

Φτου και βγαίνω

Επόμενη Στάση:ΒΟΥΛΗ

Επόμενη Στάση:ΒΟΥΛΗ

ΕΒΑΛΑΝ ΚΡΥΦΗ ΚΑΜΕΡΑ...

  © Blogger template 'Ultimatum' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP